- Του Γιάννη Μητράκου
Μπήκαμε στον 21ο αιώνα με τους καλύτερους οιωνούς! Η Επιστήμη αποκαλύπτει κρυμμένα μυστικά, η Τεχνολογία κορυφώνεται, η Πληροφορική περνάει από επανάσταση σε επανάσταση, οι Επικοινωνίες σπάνε τα δεσμά της απομόνωσης, η Αστροναυτική ανοίγει νέους τολμηρούς ορίζοντες προς το διάστημα…
Κι όμως η Ανθρωπότητα αντί να ανεβαίνει τα σκαλιά της κοινωνικής προόδου και να διαμοιράζει με όσο το δυνατόν πιο δίκαιο, ισότιμο και φιλάνθρωπο τρόπο τα πλούτη της γης, η δυστυχία, η φτώχεια και οι ασθένειες εξακολουθούν να μαστίζουν τις λεγόμενες χώρες του Τρίτου Κόσμου με θύματα κυρίως τα μικρά παιδιά. Κι αντί τα πικρά διδάγματα του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου και των τοπικών συρράξεων που ακολούθησαν να ποδηγετούν την παγκόσμια κοινότητα σε ένα δρόμο ειρήνης, ασφάλειας και δικαιοσύνης, οι εμπόλεμες συρράξεις, η παγκόσμια παρανομία, το «έτσι θέλω» των ισχυρών, η παρανοϊκή διακυβέρνηση, η καταπάτηση των διεθνών συνθηκών και μάλιστα αυτών με τις οποίες η Ανθρωπότητα κατοχύρωσε τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, η διαστρέβλωση της αλήθειας, εξακολουθούν να παραμένουν σε ημερήσια διάταξη απ’ αυτούς τους εφήμερους εξουσιαστές, που μας βγάζουν τη γλώσσα και μας φωνάζουν: «Κορόιδα»!
Είναι ο κ. Τραμπ δημοκρατικός ηγέτης, όταν ακροβατεί στα όρια του αμερικανικού συντάγματος επιβάλλοντας της θέληση του ενός ανδρός;
Είναι αιμοσταγές και θεοκρατικό το καθεστώς του Ιράν όταν όλες οι γειτονικές ισλαμικές χώρες διαπνέονται από τις διατάξεις της Σαρία; Σημειωτέον ότι η Σαρία είναι ο ισλαμικός θρησκευτικός νόμος και κώδικας διαβίωσης, εμπνευσμένος από το Κοράνι και τη Σούννα (παραδόσεις του Προφήτη), που καθορίζει τις θρησκευτικές, ηθικές και νομικές υποχρεώσεις των Μουσουλμάνων. Λειτουργεί, κατ’ αυτούς, ως ο «δρόμος» προς τη σωτηρία, ρυθμίζοντας πτυχές της καθημερινότητας (προσευχή, ένδυση) αλλά και νομικά ζητήματα (οικογενειακό, ποινικό δίκαιο).
Ποιος καθορίζει αν μια χώρα μπορεί να εκμεταλλεύεται την πυρηνική ενέργεια για ειρηνικούς σκοπούς ή ποιος επιτρέπει σε κάποιες χώρες να έχουν πυρηνικά όπλα (Πακιστάν, Ισραήλ, Αμερική, Ρωσία, Γαλλία κ.λπ.) και σε άλλες όχι, αφού ο μόνος οργανισμός που θα μπορούσε να παίξει αυτό το ρόλο δηλαδή ο ΟΗΕ, έχει σκοπίμως αποδυναμωθεί και απαξιωθεί από τις λεγόμενες μεγάλες δυνάμεις της εποχής μας;
Πώς μπορεί μία χώρα να ισοπεδώνει περιοχές γειτονικών χωρών, να παραβιάζει ωμά τα κυριαρχικά τους δικαιώματα και να σκοτώνει χιλιάδες αθώους, βαφτίζοντάς τους όλους συλλήβδην μέλη της Χαμάς ή της Χεζμπολάχ;
Πώς μπορεί μια ακροδεξιά ηγεσία να εφαρμόζει στους άλλους τις απάνθρωπες κι απαράδεκτες για πολιτισμένους ανθρώπους τακτικές τις οριζόντιας εξόντωσης όταν τις έχει υποστεί ο λαός της από τη ναζιζτική ηγεσία του Τρίτου Ράιχ;
Και ποιο νόημα έχουν θεσμοί όπως το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, όταν οι αποφάσεις του εφαρμόζονται μονόπλευρα π.χ. Σέρβοι ηγέτες και ο κατηγορούμενος για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας Νετανιάχου να ταξιδεύει ανά τη γη και να ρητορεύει ανενόχλητος ενώ έχει διαταχθεί η σύλληψη και προσαγωγή του στο ανωτέρω Δικαστήριο;
Ταλαίπωρη Ανθρωπότητα ως πότε θα είσαι θύμα των επιτήδειων εραστών της απολυταρχικής εξουσίας, των πολεμοχαρών και των εκμεταλλευτών αυτού του κόσμου; Ως πότε θα παρακολουθείς απαθής τις σφαγές και τις καταστροφές, την πείνα, την αθλιότητα και τη δυστυχία των πολλών και θα ανέχεσαι τον ανυπολόγιστο πλούτο, την έκλυτη ζωή και τη διαφθορά των ολίγων πλουτοκρατών που δεν δίνουν δεκάρα για την προοπτική του θανάτου τους που θα βάλει οριστικό κι αμετάκλητο τέλος στην απάνθρωπη ζωή τους;
Πόσο σωστά το επισημαίνει η Ορθόδοξη Νεκρώσιμη Ακολουθία:
«Πού έστιν η του κόσμου προσπάθεια; Πού έστιν η των προσκαίρων φαντασία; Πού έστιν ο χρυσός και ο άργυρος; Πού έστι των οικετών η πλημμύρα και ο θόρυβος; Πάντα κόνις, πάντα τέφρα, πάντα σκιά.»
